آموزنده
چارلز بي نيوكام
"کارلوس کاستاندا"
ما اغلب زیر پای نیروی هایی لگد مال می شویم که خودمان ساخته ایم.
" ویلیام شکسپیر"
اخيرا كتابي تحت عنوان "رازهايي درباره ي زندگي كه هر فردي بايد بداند" نوشته "باربارا دي آنجليس" را خواندم .در آن كتاب 10 راز مهم زندگي نوشته شده بود . اولين و سومين راز گوياي آن بود كه هدف از زندگي"رشد " انسانهاست و اين رشد نيازمند "تغيير" است. يعني هدف زندگاني آن است كه انسان تمامي توانايي هاي بالقوه ي خود در مقام انسان شدن را شكوفا و بهترين خويشتن خويش و نيز بيشترين رشد و شكوفايي را دز خود ظاهر سازد و براي اين كار تغيير نه تنها ميسر و امكان پذير ، بلكه اجتناب ناپذير است.بنابر اين انسان بايد خود را در جريان سيستم زندگي قرار دهد تا با تغييراتش آن را در راه رشد ياري كند.
نويسنده كتاب سعي دارد اين موضوع را بفهماند كه اگر چنانچه انسان خودش را رها نكند و تغيير را نپذيرد تا به رشد برسد بالاخره دست طبيعت و كائنات او را وادار به تغيير ميكند .چرا كه هدف از آفرينش انسان رشد اوست و ابزار رشد او تغيير است پس بايد حتما كائنات شرايط آدمي را تغيير بدهند چه او بخواهد و چه نخواهد. خواه طرز تلقي "ذهن" آدمي از" تغيير" خوب باشد يا خير.
حال من نيز در يكي از پست هايم تحت عنوان قبول يك حقيقت اشاره كردم كه آدم هاي خوب يا بد بطور طبيعي در جريان سيستم زندگي ما قرار مي گيرند چه ما بخواهيم و چه نخواهيم. خواه طرز تلقي "ذهن" ما از" تغيير" خوب باشد يا خير.و اصلا بايد همين گونه باشد.حال اين تغيير آدم هاي خوب يا بد باشند يا شرايط خوب يا بد ، واقعيت اين است كه در آن شرايط هل داده ميشويم.به عبارت ديگر انسانها بايد با چالش رشد و تغيير روبرو شوند تا انساني خود اگاه تر و كمال يافته تر شوند.
به قول يكي از بزرگان "الماس همان تكه زغال سياه و بي ارزشي است كه هيچ وقت جا نزد و از كار و تلاش بار نايستاد و فشارهاي لايه هاي زمين را متحمل شد."
اگر نمي توان جلوي سيل را گرفت ، جان پناه بساز
